IMAGE 2008

เรื่อง : Fouyuck
ภาพประกอบ : Make to Order

เพื่อนกับแฟน แทนกันไม่ได้

มันเป็นอะไรกันหนักกันหนานะ ไอ้พวกผู้ชาย

ทำไมจะต้องนัดไปสังสรรค์กันอยู่บ่อยๆ ปล่อยให้แฟนสาวนั่งคอยนอนคอยอยู่ที่บ้าน รออยู่นานสองนานก็ยังไม่กลับบ้าน ไม่โทรมารายงาน จนผ่านเที่ยงคืน ตีหนึ่ง ตีสอง ลองโทรไปดูก็เจออาการเมามายประคองสติไม่อยู่ หรือไม่ก็กำลังยู้ฮูอยู่กับเพื่อน เตือนให้กลับก็โดนสวนมาว่าให้หลับไปก่อนเลย เจอแบบนี้ ใครมันจะไปอยู่เฉยได้ทุกครั้ง

เพื่อนแน่ๆ ไอ้พวกเพื่อนตัวดี ที่ชอบนัดกันปาร์ตี้อยู่เป็นประจำ ถ้าแฟนเราไม่ไปกับเพื่อนกลุ่มนี้ ก็คงมีเวลาให้เรา ไม่ต้องเมาแอ๋กลับบ้าน ไม่ต้องพาลมาทะเลาะกันว่าขอเวลาอยู่กับเพื่อนบ้าง ไม่ต้องอ้างว่าเสียงดัง แบตฯหมด หรือขับรถไปส่งเพื่อนในพื้นที่ไม่มีสัญญาณแถวธนบุรี-ปากท่อ เลยติดต่อไม่ได้

เรื่องนี้มีอยู่สองมุมครับ ในฐานะที่ผมมีทั้งเพื่อนหญิงและเพื่อนชาย ที่เคย หรือขณะนี้ก็กำลังตกอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ยกตัวอย่างมาข้างต้น

มุมของผู้หญิง ผมเข้าใจว่ามันน่ารำคาญ น่าเบื่อ มันจะนัดเจอ สังสรรค์อะไรกันนักหนา ไปแต่ละทีก็เมาเละเทะ เหมือนสามล้อถูกหวย แถมติดต่อก็ไม่ค่อยจะได้ ไปไหนกันต่อหรือเปล่าก็ไม่รู้ ไอ้ครั้นจะตามไปดูด้วยก็เบื่อและเซ็ง ทั้งเราเองที่ไป และทั้งพวกเพื่อนแฟนที่ดูจะเกรงใจ ไม่กล้าออกลิงออกค่างมากเท่าไหร่

ส่วนทางฝั่งผู้ชาย ก็ให้รู้สึกว่า มันจะอะไรกันนักกันหนา ไปกับเพื่อนทั้งนั้น ไม่มีอะไรสักหน่อย ก็ปาร์ตี้ตามปกติ เหมือนที่เคยไปอยู่บ่อยๆ น่าจะชินได้แล้ว จะโทร.ถามตามจิกทำไมอยู่ได้ทุกๆ สิบนาที ไม่มีอะไรทำก็ไปนอนเสียจะดีกว่า มานั่งห่วงก็ไม่มีประโยชน์อะไร ขอสนุกแค่นี้ทำไมต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ด้วยก็ไม่รู้ โทร.มาแต่ละที ก็ต้องแทรกคนเบียดตัวออกไปรับสายนอกร้าน ไหนจะถูกขัดจังหวะ ไหนจะโดนเพื่อนบ่น ไหนจะกินเหล้าได้ไม่ต่อเนื่อง ฯลฯ ไม่เข้าใจจริงๆ

ใช่ครับ มันเป็นปัญหา และปัญหาก็ควรจะต้องได้รับการแก้ไข ไม่ใช่ปล่อยไปตามยถากรรม ... แต่ต้องเป็นการแก้ไขอย่างถูกวิธี

จริงๆ แล้วผมคิดว่า ทั้งผู้หญิงและผู้ชายที่ประสบปัญหานี้กันอยู่ รู้อยู่ลึกๆ ในใจว่าปัญหามันเกิดมาจากการ'ไม่ได้พูดความจริง'นั่นเอง

ความคิดผู้หญิงส่วนใหญ่ก็คือ ไม่ไปได้ไหม ไม่อยากให้เมา เป็นห่วง อยากให้เอาเวลามาอยู่ด้วยกันมากกว่า อยากให้เลือกเรามากกว่าเพื่อน และที่สำคัญที่สุดคือ กลัวพวกผู้ชายมันจะพากันไปจีบสาว หรือเถลไถลไปไหนต่อไหนที่เข้าข่ายการ'นอกใจ'

ด้านผู้ชายก็มีประเด็นอยู่ที่อยากไปสนุก โดยไม่ต้องคอยพะวงว่าแฟนจะรอ หรือต้องคอยโทร.รายงานตัว อยากเมาสุดเหวี่ยง รักเพื่อน และที่สำคัญ'อยากดูสาว'

ผมคิดว่าการยอมรับความจริง และความไว้ใจน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด เพื่อให้สบายใจทั้งสองฝ่าย ผู้หญิงก็ต้องรู้จักแฟนตัวเองให้ดีว่าไว้ใจได้ไหม ถ้าไม่ได้ก็อย่าให้เขาไปครับ ไม่อย่างนั้นก็ต้องมาหงุดหงิดทั้งคู่ คนที่รอก็กังวล คนไปเที่ยวก็หงุดหงิด ไอ้ครั้นจะตามไปคุมก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร เผลอๆ ทะเลาะกันขึ้นมาเพื่อนฝูงก็ได้เซ็งเข้าไปใหญ่

แต่ถ้าคิดว่าผู้ชายไว้ใจได้ ก็บอกไปว่าเป็นห่วง ตกลงกันให้ดีว่ากลับกี่โมง จะไปต่อจะอะไรก็โทร.บอกกันบ้าง และก็ทำใจว่าไอ้เรื่องดูสาว หยอกเย้ากระเซ้าแหย่เล่นๆ มันต้องมีบ้าง ด้วยธรรมชาติของผู้ชาย และความคะนองเวลาอยู่ในหมู่เพื่อน มันมีแน่ๆ แต่ถ้าแฟนเราไว้ใจได้ มันก็ย่อมจะไม่มีอะไร หายเมาก็หายกัน อย่าคิดมาก แล้วก็นอนให้สบาย ตื่นเช้ามาค่อยโทร.หากัน

ส่วนผู้ชาย ก็ยอมรับความจริง ทิ้งเรื่องโกหกประเภทเพื่อนชวน ไม่ได้อยากไป แต่เกรงใจ ไอ้คนโน้นคนนี้มันเป็นหัวโจก...ขอทีเถอะครับ เลิกพูดได้แล้ว และคุณผู้หญิงก็เลิกเชื่อได้แล้วว่าแฟนเราเสียคนเพราะเพื่อน โตขนาดจ่ายเงินค่าเหล้ากันเองได้ มันไม่มีใครบังคับใครหรอกครับ สมัครใจทั้งนั้น เผลอๆ แฟนเรานั่นล่ะ ตัวตั้งตัวตี พวกนี้มันก็อ้างกันไปอ้างกันมาทั้งนั้น

อยากไปก็บอกอยากไป จะไปต่อไหน หรือทำอะไรนอกเหนือจากที่บอกเอาไว้ ก็ให้เกียรติแฟนตัวเองหน่อย โทรบอก รายงานตัว แบบเต็มใจ ไม่ต้องให้เขาตามจิก ถ้าเขาไม่ให้ หรือตกลงกันไม่ได้ ก็ต้องยอมบ้างบางครั้ง ไม่ใช่เมาแล้วกูจะไป กูไม่ฟังใครท่าเดียว ทะเลาะกันจนเลิกมาหลายรายแล้วล่ะครับ ไอ้อารมณ์ชั่ววูบแบบนี้น่ะ

ถ้ามันนอกเหนือไปจากนี้ เช่น คุณผู้หญิงที่ยังทำใจไม่ได้กับการปล่อยแฟนไปเหล่สาวที่ไหน หรือฝ่ายชายที่ไม่กล้าพูดความจริงกับแฟน ต้องโกหกเพื่อไปเที่ยวทุกๆ ครั้ง...ก็อย่าไปมันเลยครับ ทางเลือกอื่นยังมี เช่น ชวนกันมานั่งกินเหล้าที่บ้าน ให้อยู่ในสายตา เมาก็หลับ ไม่ต้องขับกลับอีกต่างหาก

เพราะ สำหรับคนที่ไม่มีปัญหาในการไปเที่ยวสังสรรค์กับเพื่อนชายด้วยกันอย่างผม และอีกหลายๆ คน มันน่าเบื่อ น่ารำคาญครับ!

ให้ตายเถอะ