IMAGE 2008

เรื่อง : นวล ศุภวานิช
ภาพประกอบ : pnan

หามุมรำคาญให้เจอ

จำไม่ได้ว่าตัวเองเริ่มใจเย็นลงเมื่ออายุเท่าไหร่ เพราะสมัยเด็กจัดอยู่ในพวกบ้าดีเดือด เลือดขึ้นหน้าตลอดเวลา แล้วพอโตขึ้นๆ อาการดังว่าก็ลดน้อยถอยลง

มาไล่เรียงหาเหตุผลได้ความว่า ท่าตัวเองจะกลัวเพื่อนไม่คบ เลยไม่อยากเป็นคนนิสัยไม่ดี ที่เอาตนเป็นศูนย์กลางไปเสียทุกเรื่อง

เพลาจากอาการใจร้อนวู่วาม แต่ที่ยังเป็นอยู่เสมอคือ รำคาญคนโน้นคนนี้ไม่หยุดหย่อน พอรำคาญแล้วก็ตามมาด้วยความไม่ชอบใจ ไม่ชอบใจคนเดียวนี่ไม่พอ ต้องไปหาสมัครพรรคมาเอออวยด้วย เพื่อจะได้ย้ำว่าฉันไม่ผิดที่รู้สึก มีคนรู้สึกเหมือนเราเลย คนผิดน่ะคนที่น่ารำคาญต่างหาก พากันเอออวยจนผิดศีลข้อสี่ไปแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว มิน่า เขาถึงว่าการสมาคมหมู่มากเป็นอุปสรรคในการรักษาศีล

ไอ้ความรำคาญของเรานี้ มันก็มีดี จนเป็นคุณรำคาญได้เหมือนกัน เพราะตัวเองเป็นคนประเภทที่รำคาญแล้ว เดินหนีเสียมากกว่าจะไปต่อปากต่อคำ หรือไปต่อว่าต่อขาน นอกจากเหลืออดจริงๆ คือเราเดินหนีไปพร้อมกับความรำคาญใจ คิดโกรธขึ้งอยู่ในใจคนเดียว ทำไมคนคนนี้พูดจาเลื่อนเปื้อนจัง พูดอะไรงึมงำ ฉันจับความไม่ได้

ทำไมคนนี้ขี้เมาธ์จัง (ทั้งที่เราก็ชอบเหมือนกัน) ทำไมคนนี้ปี๊ดตลอด (เราก็ขี้ยัวะเหมือนกันนี่) บางทีคนอื่นคุยกัน แล้วเราก็ดันฟังเขาไปด้วย แถมในใจยังแอบเถียง แอบค้านเขาอีกแน่ะ (เชื่อเขาเลย ผู้หญิงคนนี้) ทำไมคนนี้ไม่ฉลาดเหมือนที่คิดไว้เลย ทำไมคนนี้คิดว่าตัวเองเจ๋งอยู่คนเดียวนะ ทำไมเรื่องแค่นี้ไม่รู้ได้ไง อะไรเรื่องแค่นี้ตื่นเต้นตลอด และอีกหลายๆ ทำไมที่เก็บเอามารำคาญอยู่ร่ำไป และเราก็ขุ่นข้องอยู่คนเดียว ฮึดฮัดๆ หงุดหงิดโดยไม่รู้ตัว

จนมาวันหนึ่ง ผลจากการเพียรฝึกฝนเฝ้าติดตามดูความคิดตัวเองก็แสดงผลงาน พออารมณ์รำคาญเริ่มติดเครื่อง นอกจากจะรู้ตัวแล้ว ยังอี๋ตัวเองด้วย ว่าเราทำเป็นรำคาญเขา เราก็มีมุมน่ารำคาญใช่ย่อย เรื่องที่เราแอบว่า แอบบ่นชาวบ้านเขาในใจ เราก็เป็น และในทันทีก็ระลึกได้โดยพลันว่า เออ คนอื่นเขาคงรำคาญเราเหมือนกันหรอกน่า

ต่อไปนี้ทุกครั้งที่หงุดหงิดรำคาญใจ แทนที่เราจะมัวรำคาญใจกับเรื่องคนอื่นและจัดการอะไรไม่ได้ ลองหันมาดูมุมน่ารำคาญของตัวเอง ปัดกวาดมุมนี้ของเราให้หายรก แวะหลบเข้ามุม เอาหลังพิงฝา และค้นหาเรื่องน่ารำคาญของตัวเองให้เจอเรื่องหนึ่ง เอามันมาสะสางเสีย แก้ได้แก้ ทิ้งได้ทิ้งทันที

ถ้าจะให้ดีจดเอาไว้ให้ตัวเองจำได้ด้วยว่าเรื่องอะไร เพราะสะสางครั้งหนึ่งไม่ใช่จะเสร็จง่ายๆ บางเรื่องมันเป็นปมด้อยที่ต้องใช้เวลาทำความเข้าใจ จดจ่ออยู่กับการแก้เรื่องน่ารำคาญของตน จะได้ลดอัตตาไปวุ่นวายกับคนอื่นน้อยลง แล้วโลกนี้จะคลายร้อนรุ่มวุ่นวายได้บ้าง

เชื่อสิ